Samenstelling

Beheerder

Patrickx van Efferenx
webmaster Gemeentemuseum
Vincent de Keijzer

Deelnemer

Nina Verweij

Ernest Utermark

Door
jschierbeek
Door
Jan Schierbeek

Om half zeven word ik wakker van een vingertje dat hard in mijn oog prikt. De fijne motoriek van ons dochtertje, dat tussen ons in slaapt, laat welleswaar nog wat te wensen over, maar fungeert prima als wekker. Na het rechttoe rechtaan fietstochtje van huis naar werk ontbijt ik om kwart voor acht in het museum, aan tafel  bij TCS. Nederland is een koningin armer en een koning rijker, de koffie is bruin en Peter en Erwin zijn naar de kapper geweest. N.a.v. een mailtje van Titus (Ap heeft me er eerder op geattendeerd realiseer ik me, moet ik tot m’n schande bekennen) ga ik in depot 25 op zoek naar de sleutels van de wandvitrines in de Japanse kamer. In één van de vitrines begint, onder invloed van de verlichting, aan de bovenkant het stickervel los te laten. Met behulp van dubbelzijdig tape zet ik het weer vast, in de hoop dat dit een enigszins duurzame oplossing is.

Na onderweg weer zeshonderd deuren van en op slot gedraaid te hebben besluit ik op de terugweg een kijkje te gaan nemen in de projectenzaal, bij de inmiddels geopende tentoonstelling van Martin Gerwers. Half-half heb ik vorige week meegekregen hoe de kunstenaar plus assistent met behulp van met name Piet en Ed een enorm zware dobber hadden aan het installeren van de hier in huis geproduceerde objecten. Het resultaat mag er zijn; echt heel erg strak en netjes. Ik ben geen enorme liefhebber van het genre maar vind dit toch wel erg fraai en  spectaculair geworden.

Aan Martin Hazebroek stuur ik de gegevens voor een factuur,  t.a.v. Wim van Krimpen. Die kwam vorige week een doos met 100 acrylaat bijschrifthoudertjes bietsen, voor het deze maand te openen Villa Mondriaan in Winterswijk. Uit de knipsels die mijn vader voor mij bewaard (met name krantenartikelen over het museum, kunst, voetbal en strips) vis ik een paar stukjes voor in mijn museale ADO-archief. Namens het Gemeentemuseum zet ik mij, samen met een klein groepje professionals en wat vrijwilligers van de club, in voor de totstandkoming van het ADO-museum. Een langdurig, bij vlagen moeizaam (lees: vermoeiend),  project waar, na twee jaar,  eindelijk een beetje schot in lijkt te komen.

Met Frans Stofregen bespreek ik de mogelijkheden voor een vrijwel onzichtbare ophangvoorziening in de Pergola. Het doel is om een wat rustiger alternatief te creëren voor alle borden die daar nu nog los op ezels staan. Van Eva krijg ik een mail met de stand van zaken rond de voorbereidingen van de museumnacht.  Ik heb haar aangeboden om mee te denken, maar kon helaas niet bij de eerste meeting aanwezig zijn. Bijna niks vind ik leuker om te doen dan, vrij uit associërend, dingen te verzinnen rond een woord of  thema. Met behulp van het tentoonstellingsprogramma en Google kom ik een heel eind.

Na de lunch kan ik kort assisteren bij het snijden van twee grote achterplaten voor het Haagse School naar Japan-project, dat onder andere in het restauratie-atelier wordt voorbereid. De rest van de dag besteed ik aan het schrijven van dit stukje en het rijgen van een paperclip-ketting van zes en een halve meter.  Als ik thuiskom blijkt het centrum van Den Haag getroffen door een aardbeving, morgen sta ik weer gezond op.

Gebouwd met Drupal